Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Misbruik’ Category

Ingrid Schockaert en Ides Nicaise geven in hun inleiding aan waarom  de klassiek methode, EU Survey on Income and Living Conditions (EU-SILC) niet bruikbaar is om de situatie van daklozen en vooral die van daklozen zonder wettig verblijf te onderzoeken.  Met een aangepaste vragenlijst en met hulp van de steunorganisaties hebben ze 275 dak- en thuislozen en 170 mensen zonder papieren ondervraagd. In het rapport presenteren zij de resultaten van dit onderzoek.

In het eerste deel onderzoeken ze de daklozen met een wettig verblijf in het tweede deel die zonder wettig verblijf. Wij gaan uit dat tweede hoofdstuk enkele frappante gegevens lichten omdat de toestanden die bloot gelegd worden quasi onbekend zijn bij het grote publiek. We nemen enkele passages letterlijk over uit het rapport. Enkele passages zijn door ons in het vet gezet.

Je kan het rapport zelf downloaden in PDF

(meer…)

Advertenties

Read Full Post »

Auteur: Daniël Verhoeven

De enige Belgische wet, ter bescherming tegen uitzetting, die de advocaten van clandestiene arbeiders voor een rechtbank kunnen inroepen bij misbruik van Mensen zonder papieren  is de “WET van 13 april 1995 houdende bepalingen tot bestrijding van de mensenhandel en van de kinderpornografie”.

Deze wet is totaal niet geschikt en in vele gevallen niet relevant. Het is een wet ter bestrijding van de mensenhandel en kinderpornografie volgens de titel van de wet.  Dat is alles wat een auditeur in handen heeft als hij het misbruik op de werkplek van clandestiene arbeidsmigranten moet bestraffen en de arbeidsrechten van clandestiene migranten  wil vrijwaren.

Het soort misdrijven waar clandestiene arbeidsmigranten het slachtoffer van zijn zoals  loondiefstal, geen sociale verzekering, geen ongevallenverzekering, onderbetaling, huisjesmelkerij, allerlei overtredingen  in verband met veiligheid op de werkplaats, dwang, chantage, bedreiging tot en met geweldsdelicten, worden zelden  bestraft omdat mensen zonder papieren zelf geen aangifte durven doen en dat ook niet veilig kunnen doen.

In een interview in Humo 08/3677 van 22 Februari 2011 wordt de arbeidsauditeur Charles-Eric Clesse uit Charleroi geïnterviewd over zijn wedervaren met die wet. Hij is een van de weinige arbeidsauditeurs in België die vanuit een humanistische perspectief  de uitbuiting van clandestiene arbeidsmigranten aanpakt en die deze wet soms met succes toepast tegen koppelbazen, allerlei schimmige constructies van onderaanneming in de bouw, confectie, seizoensarbeid, onderhoud van gebouwen, maar ook in tal van kleine zelfstandige ondernemingen.

(meer…)

Read Full Post »

Auteur: Daniël Verhoeven

Bijlage 19 is een van de verblijfsdocumenten die je nodig hebt als niet Belg voor het verkrijgen van jouw vreemdelingenstatuut.  Het verblijfsstatuut van een vreemdeling, in het juridisch jargon,  kan afgeleid worden uit het document dat hij of zij bezit.  Een gedetailleerd overzicht van de verschillende statuten zelf vind je hier.

Oh maar, er is toch vrij verkeer van personen binnen de EU en in de titel spreekt u van verblijfsvergunningen voor EU-burgers??? Haja, maar er waren enkele landen die men nog niet voor vol aanzag, niet vertrouwde toen ze bij de EU kwamen… U moet namelijkweten dat het personenverkeer geregeld is door de  Schengenovereenkomst en dat is ook het verdrag dat angstvallig de grenzen bewaakt.
En er zijn natuurlijk ook de grote loonverschillen tussen de nieuwe landen en de oude, het totaal gebrek aan sociale zekerheid in de nieuwe landen die – tot zolang er geen echt sociaal Europa bestaat natuurlijk in ieder geval voor een toename van de arbeidmigratie zorgen.   (meer…)

Read Full Post »

Geplaatst door Daniël Verhoeven

Oorspronkelijk verschenen op de MO-site overgenomen met toestemming van MO.

‘We moeten blijven vechten tegen sociaal onrecht’

11 februari 2011 ( MO* ) — Daniel Alliët is priester in de Begijnhofkerk in Brussel. Hij zet zich al jaren met verschillende initiatieven in voor kansarmen. MO* sprak met hem over de vluchtelingenproblematiek en het multiculturele samenleven in de grootstad.

Het is donderdagochtend in Molenbeek. Door de verschillende etniciteiten waant men zich eerder in een Arabische soek dan op een vreedzame markt in hartje Brussel. Op het plein iets verderop staan er een tiental politiewagens geparkeerd. Misschien is de buurt toch niet zo rustig als ze lijkt. In het midden van deze wijk woont Daniel Alliët, priester van de Begijnhofkerk en voor de vluchtelingen bijna een heilige. In een oud gebouw waar vroeger een café gevestigd was, woont hij samen met migranten en mensen zonder papieren. In zijn kamertje, kleiner dan een gemiddelde studentenkamer en volgestouwd met boeken, vertelt hij ons enthousiast over zijn leven met en tussen Brusselse migranten.

U zet zich op een dynamische manier in om de problematiek in uw omgeving op te lossen. Hoe komt het dat u zo anders bent dan het beeld dat de mensen hebben van priesters?

Er zijn nog priesters zoals ik hoor. Ik vind dat priesters in de eerste plaats mensen moeten zijn die de werkelijkheid onder ogen zien. Dat heb ik van mijn moeder geleerd. Zij was een weduwe met negen kinderen. Als ze vroeger niet zo moedig was geweest, dan zaten we misschien met vier of vijf van de kinderen in de vierde wereld en hadden er een paar een tijdje in de gevangenis gezeten. Ik heb als kind dus zelf aan de rand gestaan en had aan de verkeerde kant kunnen vallen. Maar mijn moeder heeft de realiteit onder ogen gezien en dat ook aan ons doorgegeven. Ik sta daarvoor ook op een bevoorrechte plaats door tussen de mensen te leven.

(meer…)

Read Full Post »

Read Full Post »

L’affaire Finau Maka mise en délibérée (Toulouse)

Read Full Post »